ജീവിതത്തിലെ സമരസപ്പെടലുകളിൽ, തെറ്റുകളിൽ,
പലപ്പോഴും കുറ്റബോധം എഴുന്നള്ളാറുണ്ട്...
അതങ്ങനെ ആയിരുന്നെങ്കിൽ,
ഇതിങ്ങനെ ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ...
ഹാ!
ഒരിക്കൽ കൂടി ജനിക്കണം...
ആദ്യം തന്നെ
സമരം ചെയ്യണം...
ശരീരത്തിനോടും, മനസ്സിനോടും...
പിന്നെ...
തിന്മയുടെ പര്യായങ്ങളോട്,
നീതിയില്ലാത്ത വ്യവസ്ഥിതികളോട്,
ജീവനെ സ്നേഹിക്കാത്ത ചിന്താഗതികളോട്...
വാക്കു കൊണ്ടും വിയർപ്പ് കൊണ്ടും ചോര വീഴ്ത്താതെ യുദ്ധം ചെയ്യണം...
പഠിക്കണം,
ഞാനറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത ലോകത്തെ,
എന്റെ ജീവൻ നിലനിർത്തുന്ന ജീവിതങ്ങളെ, പ്രതീക്ഷകൾ നഷ്ടപ്പെട്ട ഹൃദയങ്ങളെ,
ജീവിക്കുന്നതിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളെ,
തുറന്നു നോക്കിയിട്ടില്ലാത്ത വരികളെ....
സംസാരിക്കണം,
ശബ്ദം താഴ്ത്തപ്പെട്ടവർക്കായി,
കരയടുക്കേണ്ടവർക്കായി,
ഒപ്പം കൂട്ടേണ്ടവർക്കായി,
പറയാനറിയാത്തവർക്കായി,
നാവടയ്ക്കപ്പെട്ടവർക്കായി...
എഴുതണം,
പ്രതിഷേധങ്ങളുടെ മഷിയിൽ മുക്കി,
നേത്രഞരമ്പുകളിൽ ചാലിക്കാൻ,
കാലാതിവർത്തികളായ പൊള്ളയുഷ്ണങ്ങളെ കത്തിച്ചെറിയാൻ,
ചിന്തയില്ലാത്ത ചിന്താഗതികളെ ഇരുമ്പുലക്ക തീറ്റിക്കാൻ,
അസ്പർഷ്യത വിളമ്പുന്നവന്റെ മുഖത്തേക്ക് കാറിത്തുപ്പാൻ!!
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ